Over mijn eigen verlaat verdriet.
Over de dag dat mijn leven voorgoed veranderde.
15 december 1980
De dag dat mijn vader te pletter reed tegen een boom.
Hij was een man van 31.
Ik een meisje dat een week later 5 zou worden.
Ik werd een kind dat geen kind meer was.

Op mijn 21e begon mijn verlaat rouw proces.
Nu ik 44 ben en ook mijn stiefvader ben verloren vorig jaar, ontstaat er pas ruimte voor werkelijke heling.

Na 40 jaar een dode vader, komt hij nu in mij tot leven.

Dit gedicht schreef ik in juni 2019, een moment dat deze grote shift in mij zich begon te roeren.. 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *